Przejdź do treści
  • Autor
  • Liryka
  • Proza
  • Dźwięk
  • Słowo
  • Obraz
  • Podziękowania
  • Odnośniki

PIEŚŃ FINAŁOWA

Hej ramiona swoje złączmy
Niech poglądy nas nie dzielą
Śmiałym krokiem wspólnie kroczmy
W czwarty wiek przed naszą erą,
Wprawdzie wiatr złowrogi zadął
I nastaje na nas Pers,
Ale my z helleńską swadą
Zakrzyknijmy z głębi serc:
Jakoś to będzie, jakoś to będzie,
Tu się doczepi, tam dolepi lub doprzędzie,
Tu się wywróży, tam się przedłuży,
Ciut zachachmęci, ciut wykręci, ciut wykurzy,
Trochę przysiędzie, trochę zbędzie,
Trochę w oczy sypnie kurz,
Jakoś to będzie i już!
Kiedyś w szkole każde dziecię
Będzie wkuwać greckie mity,
Jak do domu przez lat dziesięć
wracał Odys tak był spity,
I co łabądź zrobił Ledzie,
A co znów Europie byk...
Bedzie o nas głośno, bedzie,
Więc radosny wznieśmy krzyk:
Jakoś to będzie, jakoś to będzie,
Tu się doczepi, tam dolepi lub doprzędzie,
Tu się wywróży, tam się przedłuży,
Ciut zachachmęci, ciut wykręci, ciut wykurzy,
Trochę przysiędzie, trochę zbędzie,
Trochę w oczy sypnie kurz,
Jakoś to będzie i już!

Wpisał(-a): Maciej Dębski

← Pieśń o obłapce
Święto kwiatów II →

Autor · Liryka · Proza · Dźwięk · Słowo · Obraz · Podziękowania · Odnośniki · Nowości

Początek

Zuzanka